ه

هوش مصنوعی و پروژه‌هایی که لایق بروزرسانین

یادداشتی در مورد پروژه‌ای که هوش مصنوعی نگهداریش رو آسون‌تر کرد

چند سال پیش درباره‌ی بازسازی این سایت نوشته بودم. از اون زمان تا الان همه‌چی تقریبا منسوخ شده. بعضی وابستگی‌هاش عملاً مرده بودن، تودو لیست داشت خاک میخورد، و کل پروژه کم‌کم تبدیل شده بود به همون مدل پروژه‌ای که آدم ترجیح می‌ده سمتش نره، چون دقیقاً می‌دونه بروزرسانیش قراره چقدر دردسر باشه.

چیزی که قبلاً هفته‌ها زمان می‌برد

چنین ریفکتور‌هایی همیشه یه بار روانی مشخص دارن ماه‌ها عقبش میندازی چون می‌دونی آخرش باید چند تا آخر هفته رو صرف تغییرات با احتیاط، بیلدهای خراب و تمیزکاری‌های تکراری بکنی.

ولی این چیزا واسه قبل از ترکیدن دنیا با هوش مصنوعی بود. همه چی الان فرق کرده! نه از اون مدل «یه دکمه بزن و استارتاپ تحویل بگیر» که اینترنت عاشق تعریف کردنشه، بیشتر شبیه این بود که کنار یه جونیور دولوپرِ خیلی سریع نشسته باشی که هیچ‌وقت خسته نمی‌شه. توضیح می‌دادم چی می‌خوام، می‌ذاشتم بخش‌های تکراری رو جلو ببره، خروجی رو بررسی می‌کردم، اگر لازم بود اصلاحش می‌کردم و ادامه می‌دادم.

چیزی که قبلا هفته‌ها زمان می‌برد در عرض یک روز انجام شد!

بالاخره اضافه کردن صفحه‌ی پروژه‌ها

این یکی از همون چیزهایی بود که از نسخه‌ی اول توی لیستم مونده بود.

من خیلی وقته دیگه بیشتر از نوشته، کد می‌نویسم. هیچ‌کدوم از اون کارها داخل سایت دیده نمی‌شدن. راه‌حل واضحش اضافه کردن یه صفحه‌ی پروژه‌ها بود. مشکلِ کمتر واضح، نگهداریش!

صفحه‌ی پروژه‌ها خیلی سریع قدیمی می‌شه.

با دقت می‌سازیش، همه‌چی رو مرتب می‌کنی، و شش ماه بعد نصفشون دیگه چیزی نیستن که واقعاً برات مهمه. آپدیت کردنش تبدیل می‌شه یه تکلیف، و کم‌کم رهاش می‌کنی.

برای همین تصمیم گرفتم اصلاً نگهداریشون ندارم. مستقیم از گیت‌هاب لیست پروژه‌های عمومی اکانتم رو بگیرم،‌اینجوری اگر پروژه‌ی جدیدی بسازم یا قبلیا رو بروزرسانی کنم، خود به خود تو سایت هم میاد.

نه آپدیت‌های فراموش‌شده، نه «بعداً تمیزش می‌کنم»، بدون دردسر!

مشکل دو زبانه بودن

البته نه کاملا بدون دردسر! سایت مدت‌ هاست هم زبان انگلیسی داره هم فارسی. این موضوع برا نوشته‌ها مشکلی نیست، چون از اول توی هر دو زبان می‌نویسمشون، ایده اصلا همینه، اما پروژه‌ها فرق داره!

همه‌چی توی گیت‌هاب انگلیسیه: اسم رپوها، توضیحات، همه‌چی. نتیجه این می‌شد که سایت خیلی تمیز بین دو زبان جابه‌جا می‌شد تا وقتی به بخش پروژه‌ها می‌رسیدی و ناگهان همه‌چی دوباره انگلیسی می‌شد.

هوش مصنوعی وارد می‌شود

خب این دقیقاً همون کاریه که یه LLM باید بتونه راحت انجام بده، نه؟

الان نسخه‌ی فارسی سایت توضیحات پروژه‌ها رو به‌صورت داینامیک ترجمه می‌کنه. توضیحات داخل گیت‌هاب همچنان انگلیسی می‌مونن، اما وقتی کسی نسخه‌ی فارسی سایت رو باز می‌کنه، متن‌ها طبیعی و روان فارسی نمایش داده می‌شن.

ترجمه‌ها صرفاً کلمه به کلمه نیستن. اصطلاحات فنی همچنان قابل خوندن باقی می‌مونن. جمله‌بندی طبیعیه. مدل می‌فهمه کجا نباید چیزی رو مستقیم ترجمه کنه. خروجی نهایی بیشتر شبیه چیزیه که یه دولوپر فارسی زبان واقعاً درباره‌ی پروژه‌ش می‌نویسه تا چیزی که معمولاً از ترجمه ماشین بیرون میاد.

و مهم‌تر از همه اینکه دیگه لازم نیست حتی بهش فکر کنم.

تغییر بزرگ‌تر

هیچ‌کدوم از این تغییرها به‌تنهایی اتفاق خیلی بزرگی نیستن. هنوز هم در نهایت فقط یه وب‌سایت شخصی و یه پروژه ساده متن آزاده.

اما بازسازیش یه چیز رو برام واضح کرد، هوش مصنوعی میتونه پروژه‌های فراموش شده رو نجات بده!

کم‌کم محدودیت اصلی دیگه زحمت پیاده‌سازی نیست، اینه که اصلاً چه چیزی ارزش ساختن داره؟

پانوشت:

کد‌ها مثل همیشه در گیت‌هاب قبل دسترسیه، با مجوز MIT هر بلایی که خواستین میتونین سرش بیارید!

• •